Man/vrouw/onzijdig

Man/vrouw/onzijdig

Kruispunt40 coaching bestaat een jaar. In deze onderneming heb ik ontzettend veel geleerd en leer ik nog steeds. Bijvoorbeeld over doelgroep bepaling.

Alleen vrouwen coachte ik in het begin. Alhoewel ik in de huidige praktijk veel plezier beleef aan coaching en begeleiding voor zowel mannen als vrouwen.

Zoals één van mijn lijfspreuken: ‘de wereld is aan verandering onderhevig’, is ook de realiteit in mijn eigen praktijk aan verandering onderhevig.

Ik coach zowel vrouwen als mannen, die het onbewuste en bewuste willen verbinden in zichzelf.

De 1e stap naar je eigen realiteit is bewust kiezen, veranderen en weer kiezen. Een doorlopend proces, waarbij de kern van de keuze zichzelf ontvouwt.

• Wil jij meer durven voelen?
• Wil jij beter kunnen luisteren naar je intuïtie?
• Wil jij andere keuzes maken?
• Wil jij doen wat je voelt en voelen wat je doet?

Voor een gezonde balans in je bewustwording, begeleid ik je graag. Neem contact op om vrijblijvend kennis te maken.

Alterego’s

Alterego’s

Klop, klop, klop… Wie is daar?

Welke alterego’s staan weleens bij jouw op de stoep en welke laat jij binnen?

De perfectionist, de stresskip, de spontane, de sloddervos, de doemdenker, de negatieveling, de optimist, de zorgeloze, de behoedzame, de idealist, de positivo, de angstige, de scherpzinnige, de afhankelijke, de emotionele, de denker, de serieuze, de impulsieve, de onafhankelijke, de vechter, de enthousiasteling, de moedige, de vriendelijke en ga zo maar door.

We hebben allemaal alterego’s.

Sta eens stil en maak kennis met één van hen. Kijk hem of haar eens in de ogen aan. En zeg eens: “hallo, ik zie jou, fijn om eens kennis te maken.”
Erkenning van mijn alter ego’s geeft mij rust en de gelegenheid om te horen of te zien wat zij te vertellen hebben.

Durf jij kennis te maken met je alterego’s?

Recalcitrant

Recalcitrant

Mijn woord voor 2020.

Recalcitrant staat voor mij aan de ene kant voor onconventioneel en aan de andere kant voor strijd. Onconventioneel omdat ik een interesse heb voor anders en buiten de lijntjes. En strijd omdat ik gemerkt heb, dat ik soms nog steeds strijd voer. Met mezelf, met ‘het systeem’ en de manier waarop zaken geordend zijn op een al dan niet eerlijke en rechtvaardige wijze.

Ik mijmer en ik spreek affirmaties uit over liefde en verbinding met de kern; voor mezelf en in relatie tot anderen. Het mag er allemaal zijn. Het is wat het is. Ik begrijp en ik accepteer.

2020. Het jaar van transformatie. Astrologisch gezien conjuncties met Pluto, Saturnus e.d. Afijn, je hebt er vast over gelezen en zo niet; Google is your friend.

In hoeverre ben jij bereid om begrip voor jezelf op te brengen? Wellicht helpt een woord jou ook om inzicht te verkrijgen!

Ontslag nemen is makkelijker dan bloggen

Beginnersangst, uitstelgedrag of vertrouwen?

Als ik deze allereerste nieuwsbrief schrijf, zo in april, weet ik nog niet wanneer ik deze zal versturen. Ik ben blij dat ik nu al 40 woorden op papier heb staan. Het is al even geleden dat mijn website online ging.
Vanaf nu kan ik zelf aan de slag met mijn bedrijf online zichtbaar maken. Ik kan blogs posten en berichten op Instagram en LinkedIn delen. Ik kan mensen inspireren en zodoende klanten genereren.

Het kan. Maar ik doe het niet.

Het is allemaal nieuw en spannend en ‘out there’, bbbrrr…

Ik vind het belachelijk van mezelf. Dat ik het eng vind, dat ik een drempel ervaar. Mijn lijf zegt; “wacht nog maar even, tot de tijd rijp is”. Ondertussen zegt mijn hoofd; “ja, maar je moet nu toch echt iets gaan posten”.

Het roept angst op om deze verandering verder door te zetten.

Deze angst staat in schril contrast tot mijn laatste actie.

Mijn laatste spannende actie was dat ik, na 11 jaar bij dezelfde werkgever, ontslag nam. Ik jaagde mijn droom na om mensen te begeleiden naar hun kracht. Ik werd zelfstandig coach. Ik vond het spannend, maar voelde niet de angst van nu. Het vertrouwen dat ik toen in mezelf had, heeft mij geholpen deze stappen te ondernemen.

Waar is dat zelfvertrouwen nu dan?

Bloggen en online zichtbaar worden is toch peanuts in vergelijking met ontslag nemen? Ik begrijp mezelf niet. Waar wacht ik op? Wat heb ik nodig om te handelen?

Laatst vertelde ik een vriendin over dat het niet goed voelt om mijn systeem te buiten te gaan.; “ik voel het nog niet, ik wacht op het seintje ‘today is the day”. Dat seintje geeft mijn innerlijke systeem als iets klopt. Dat gebeurt vaak ’s morgens bij het ontwaken of onder de douche. Dat seintje laat zich niet opjutten. Geduld betrachten. En dat vergt vertrouwen in mezelf en op mijn systeem.

Aan de andere kant hoor ik weer het stemmetje dat zegt “ik moet ergens beginnen”. Zie je dat woord? Voel je het verschil?

Voelen of moeten! Zeg jij het maar…

Ondernemen

Anyways, sinds begin april ben ik gestart als ondernemer. Binnen mijn praktijk Kruispunt40 coach ik vrouwen. Oftewel ik laat mij nu, op aanvraag, betalen voor mijn goedbedoelde adviezen. Klinkt lekker direct. Maar als je me kent, weet je dat ik oprecht eerlijk kan zijn. Waarom zou ik mijn natuurlijke talenten niet laten bijdragen aan de krachtige en positieve mensheid? We beschikken allemaal over levenskracht en ik boor dat graag aan.

Terwijl ik dit schrijf voel ik het. De tijd is rijp om op mijn online podium te stappen. En jij bent getuige van deze spannende stap.

Laat de tijd ook voor jou rijp zijn! Welke stap wil jij zetten?

Zet kort je verhaal op papier en stuur het me toe; bij wijze van 1e stap. Gewoon vrijblijvend.

Groetjes,
Judith

Gedicht – Kruispunten en tijd

Kruispunten en tijd

Tranen van ontspanning

Tranen van balans

Tranen van natuur

Tranen van groen

Tranen van bruin

Tranen van één

Tranen van mij

Leven in tijd

Leven in keuzes

Leven in gedachtes

Leven in gevoel

Hoeveel moeite

Hoeveel tijd

Hoeveel tranen

Hoeveel gesprekken

Hoeveel stilte

Hoeveel geluid

Hoeveel alleen

Hoeveel samen

Hoeveel wensen

Hoeveel kruispunten

Hoeveel keuzes

Een overvloed aan kruispunten en tijd!

Waste Your Day gedichten, Hotel Buunderkamp te Wolfheze 20 juni 2017

Van Judith Reemnet

Gedicht – Groei naar je identiteit

Loslaten is ja zeggen tegen het leven;
kijken naar de mogelijkheden
Die van moment tot moment worden gegeven
Problemen zien als lesmateriaal
Zodat je gaat spreken in een eigen taal
En als je de ander niet jouw moeilijkheden verwijt
Groei je naar je eigen identiteit.

Gedicht door C., december 1998
(ontvangen van een deelneemster bij het afscheid van de partnergroep Gok- en drugsverslaving)

Dertigers-dip en terug naar de kern?

Op zoek

In de afgelopen jaren ben ik steeds op zoek geweest naar datgene dat voor mij is weggelegd in het leven. Waarom ben ik op zoek? Omdat ik voel dat er een ‘higher purpose’ is in mijn leven. En ik ben erachter gekomen dat er voor iedereen een ‘hoger doel’ is weggelegd. Dit is de reden waarom wij geboren worden op aarde. Ik ben op zoek gegaan naar mezelf. Naar mijn kern.

Opbouwen

De aanleiding startte op mijn 28e levensjaar. Toen ik mijn allereerste echte relatie verbrak. Met ‘echte’ bedoel ik; samenwonend met leuke vriend, interessant werk, leaseauto voor de deur, koopappartement dat van scratch af aan gebouwd was en veel vrienden. In de opbouwfase van dit alles was ik supergelukkig. Ik voldeed aan de maatschappelijke norm. Heel belangrijk vond ik dat, want je zou maar buiten de boot vallen, dat ging mij niet gebeuren. Nee, ik was een geslaagd exemplaar van Surinaamse afkomst.

 

Rennen

Na het eerste jaar in de gelukzaligheid van het samenwonen, dacht ik op een dag op de bank zittend met een kop thee in het rond kijkend: “is dit nou het leven?” Saai! Tijd voor een HBO opleiding en een nieuwe baan. Weer een jaar verder… Rennen van hot naar her. Ik had immers meer ballen hoog te houden: werk, studie, familie, vrienden, sporten, huishouden én mijn relatie. Alles in het kwadraat, want tja, in mijn hoofd bestond perfectie.

Lusteloos

Op een avond ging ik vroeg naar bed. Ik was lusteloos, moe en ik was ook nog eens ongesteld. Langzaam drupte de tranen over mijn wangen. Wat was er nou aan de hand? Ik was toch gelukkig? Had het toch allemaal voor elkaar? Ja, druk was het wel, maar ik was toch sterk en wilskrachtig?

Volgende ochtend gewoon naar mijn werk, waar ik merkte dat ik me ook daar niet lekker in mijn vel voelde. Gezeik op kantoor, waar de Managing Director een relatie had met de Marketing Assistent. Boos was ik daarover, ontzettend boos.

Huishoudgeld

Als klap op de vuurpijl zag ik dat de laatste maanden honderden euro’s van onze ‘en/of’ rekening waren gepind. Vanzelfsprekend ging ik verhaal halen bij mijn vriend. “Af en toe waagde hij een gokje in het casino”, zei hij. Lang verhaal kort; mijn toenmalige vriend was gokverslaafd, al het huishoudgeld naar de Filistijnen. Keer op keer.

Ik had geen probleem

Dit was de eerste keer dat ik hulp ben gaan zoeken. Het centrum voor alcohol, drugs en gokverslaving zou mij wel een handleiding kunnen verstrekken, hoe om te gaan met een gokverslaafde. Ik had het mis. De vraag werd teruggekaatst in de vorm van; ‘wat mag jij doen om hiermee om te gaan?’ Pppfff, serieus, ík had toch geen probleem? Na erover nagedacht te hebben, zei iets in mij dat hier toch een kern van waarheid in kon zitten. Dus ingeschreven en ik mocht deelnemen aan de partnergroep voor gokverslaafden. Nog steeds in de weerstand, dacht ik; ‘ik zit hier wel, maar dit gaat niet over mij.’

Wat laat ik toe?

Langzaamaan werd duidelijk dat het hier ging over grenzen stellen. Wat laat ik toe in mijn leven? En waarom laat ik dit toe in mijn leven? Ik kwam erachter dat ik zelf issues had uit mijn jeugd, waar ik nog nooit bij stilgestaan had. Langzaamaan werd duidelijk dat ik zelf overtuigingen en patronen had opgebouwd, waar ik mee te dealen had. Op dat moment, op 28 jarige leeftijd, wist ik nog niet welke impact deze patronen zouden hebben op de komende 20 jaar van mijn leven . Wat ik wel wist, is dat ik het lef, de moed en de spirit had om uit te vinden wat het pad is om mijn kern te vinden. En het was maar goed, dat ik niet wist dat dit proces van ontwikkeling naar de kern de komende jaren in meer en mindere mate in beslag zou nemen. Anders was ik er nooit aan begonnen.

Verwachtingen

Nu weet ik; de kern van een mens ligt diep, maar is zeker bereikbaar en zichtbaar. We worden overspoeld door maatschappelijke verwachtingen. Maar vanuit onze kern, zijn wij als mens heel en kunnen we er zijn met onze eigen verwachtingen van het leven, voor ons zelf en voor een ander.

Hoe mooi is dat! Wil jij ook terug naar je kern?

Word vervolgd!