Ontslag nemen is makkelijker dan bloggen

Beginnersangst, uitstelgedrag of vertrouwen?

Als ik deze allereerste nieuwsbrief schrijf, zo in april, weet ik nog niet wanneer ik deze zal versturen. Ik ben blij dat ik nu al 40 woorden op papier heb staan. Het is al even geleden dat mijn website online ging.
Vanaf nu kan ik zelf aan de slag met mijn bedrijf online zichtbaar maken. Ik kan blogs posten en berichten op Instagram en LinkedIn delen. Ik kan mensen inspireren en zodoende klanten genereren.

Het kan. Maar ik doe het niet.

Het is allemaal nieuw en spannend en ‘out there’, bbbrrr…

Ik vind het belachelijk van mezelf. Dat ik het eng vind, dat ik een drempel ervaar. Mijn lijf zegt; “wacht nog maar even, tot de tijd rijp is”. Ondertussen zegt mijn hoofd; “ja, maar je moet nu toch echt iets gaan posten”.

Het roept angst op om deze verandering verder door te zetten.

Deze angst staat in schril contrast tot mijn laatste actie.

Mijn laatste spannende actie was dat ik, na 11 jaar bij dezelfde werkgever, ontslag nam. Ik jaagde mijn droom na om mensen te begeleiden naar hun kracht. Ik werd zelfstandig coach. Ik vond het spannend, maar voelde niet de angst van nu. Het vertrouwen dat ik toen in mezelf had, heeft mij geholpen deze stappen te ondernemen.

Waar is dat zelfvertrouwen nu dan?

Bloggen en online zichtbaar worden is toch peanuts in vergelijking met ontslag nemen? Ik begrijp mezelf niet. Waar wacht ik op? Wat heb ik nodig om te handelen?

Laatst vertelde ik een vriendin over dat het niet goed voelt om mijn systeem te buiten te gaan.; “ik voel het nog niet, ik wacht op het seintje ‘today is the day”. Dat seintje geeft mijn innerlijke systeem als iets klopt. Dat gebeurt vaak ’s morgens bij het ontwaken of onder de douche. Dat seintje laat zich niet opjutten. Geduld betrachten. En dat vergt vertrouwen in mezelf en op mijn systeem.

Aan de andere kant hoor ik weer het stemmetje dat zegt “ik moet ergens beginnen”. Zie je dat woord? Voel je het verschil?

Voelen of moeten! Zeg jij het maar…

Ondernemen

Anyways, sinds begin april ben ik gestart als ondernemer. Binnen mijn praktijk Kruispunt40 coach ik vrouwen. Oftewel ik laat mij nu, op aanvraag, betalen voor mijn goedbedoelde adviezen. Klinkt lekker direct. Maar als je me kent, weet je dat ik oprecht eerlijk kan zijn. Waarom zou ik mijn natuurlijke talenten niet laten bijdragen aan de krachtige en positieve mensheid? We beschikken allemaal over levenskracht en ik boor dat graag aan.

Terwijl ik dit schrijf voel ik het. De tijd is rijp om op mijn online podium te stappen. En jij bent getuige van deze spannende stap.

Laat de tijd ook voor jou rijp zijn! Welke stap wil jij zetten?

Zet kort je verhaal op papier en stuur het me toe; bij wijze van 1e stap. Gewoon vrijblijvend.

Groetjes,
Judith

4 antwoorden
  1. Martine Uijterlinde zegt:

    Hey Juut!
    Ik lees net even tussen de bedrijven door deze blog!!!
    Krijg gelijk inspiratie, niet van wat ik moet, maar van wat ik eigenlijk nog wil!
    Ga de komende tijd precies dat eens aan het papier toevertrouwen. En je weet maar nooit; mss ook nog wel publiceren 😉

    Beantwoorden
    • Judith Reemnet zegt:

      Hey Martine,
      Yes, wat JIJ eigenlijk nog wilt! Fijn, dat je de inspiratie voelt en de stap zet om het aan het papier toe te vertrouwen. Enne, zet mij maar op je lijst. Ik wil je publicatie graag lezen ;-). Dank je wel.

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *